Өвөрхангай аймгийн Шударга өрсөлдөөн, хэрэглэгчийн төлөөх газар буюу Монополийн эсрэг газрын Улсын байцаагчаар ажилладаг, өрх толгойлсон эмэгтэй тус аймагт ломбард ажиллуулдаг иргэн прокурорын байгууллагаар далайлган төмөр торны цаана суулгасан асуудлаар найз нь сошиэл орчинд ийнхүү бичжээ.
ӨВӨРХАНГАЙН ШҮҮХИЙН ШИЙДВЭРТ ГОМДОЛТОЙ БАЙНА...
Миний найзыг Гомбосүрэнгийн Амардэлгэр гэдэг. Зургаан хөөрхөн үртэй, алдарт эхийн 1 дүгээр одонтой ээж.
Найзын маань том хүү оюутан, 2 дахь охин нь 9 дүгээр анги, зулай зулайгаа гишгэн төрсөн зургаан үрийнх нь хамгийн бага нь дөрөвхөн настай бяцхан хүү бий.
Хүүхдүүд нь ямар өхөөрдөм, хөөрхөн гэж санана. Дэндүү зөв хүмүүжилтэй, зөөлөн хөөрхөн ааштай, дөмөг хүүхдүүдийг миний найз өсгөн хүмүүжүүлж байгаа.
Миний найзад хар багаас нь амьдрал зөөлөн хандаагүй. Нялх багадаа ээжийгээ алдан өнчирч, өвдөж зовж, өвчин зовлонгоо хүчирхэгээр давж, өдий хүртэл амьдралын хатуу хөтүүд сөхрөлгүй зүтгэж яваа чадалтай эмэгтэй.
Ардаа хичнээн хүнд ачаатай, зүдэрч яваа ч наанаа үргэлж инээж, бусдад дандаа урам хайрлаж, байгаагаа илүүчилж, заримдаа сахилгагүй хүүхэд адил дүрсгүйтэн найзуудаа инээлгэж явдаг цагаахан амьтан ш дээ муу найз минь.
Амараа минь Өвөрхангай аймгийн Шударга өрсөлдөөн, хэрэглэгчийн төлөөх газар буюу Монополийн эсрэг газрын Улсын байцаагчаар ажилладаг.
Ганц дайчин ганцаарддаггүй гэдэг шиг цор ганцаараа энэ ажил албанд нэр төртэйгөөр зүтгэсээр л яваа.
Нэр төртэйгөөр гэдэг нь амаргүй ажлыг ганцаараа нугалдаг гэсэн үг л дээ.
Найз минь үнэнч шударгаар ажлаа хийснийхээ төлөө Мартын-8-ны энэ өдөр,
төмөр торны цаана сууж байна.
Эмэгтэйчүүдийн эрхийг хамгаалах энэ өдөр найзыгаа бодохоор, ээжийгээ хүлээж байгаа бяцхан үрсийг нь бодохоор нулимс урсаж, цээж хөндүүрлэж байна.
Хоригдсоных нь маргааш орой Шүүхээс зөвшөөрлийн бичиг авч хорих байранд очиж найзтайгаа уулзсан. Уулзсан ч гэж дээ, шилэн хананы 2 талаас бараа бараагаа харалцан утсаар ярьсан.
Амараа минь уйлж байна лээ, "найз нь ажлаа хийж яваад л гэмт хэрэгтэн болчихлоо, найзыгаа битгий орхиорой" гэж хэлсэн. Би ч уйлсан. Одоо ч уйлаад л бичиж байна.
Амараа минь хуульч мэргэжилтэй. Хуулийн байгууллагад ч цөөнгүй жил ажилласан. Тийм ч учраас өөрөө бүхнийг мэдэж байгаа. "Найзад нь сайн хүмүүсийн дэм хэрэгтэй байна, давж заалдах хугацаа хүртэл найз нь 2 сар ямар ч гарцгүй хоригдоно. Давж заалдах хурлаар ахиад ял оногдвол найз нь хүүхдүүдээ яанаа..." гээд л уйлсан эвий, найз минь.
Яагаад гэвэл: Найз минь ажлаа хийж яваад л торны цаана орчихлоо, үнэхээр харамсаж байна.
Олон жил ломбард ажиллуулж, Өвөрхангай даяар шулаач, шуналтайгаараа алдартай нэг хүнийг мөнгө угаадаг гэдгийг нь илчилж, торгууль тавьсных нь төлөө нөгөө хүн нь торгууль төлөхгүй гэсэндээ гомдол гаргаж найзыг маань ялласан.
Шүүхээс гурван удаа цагаатгах шийдвэр гарсан ч Өвөрхангайн Прокурорын байгууллага ахин дахин давж заалдсаар торны цаана суулгаж амрах шиг байна тэд...
Шүүх, Прокурор чинь яллах гэж ямар их улайрдаг юм бэ...???
Олон хүүхэдтэй, амьдралаа бараг ганцаараа авч явдаг эмэгтэй хүнийг боддоггүй юм гэхэд хэдэн нялх үрийг нь бодож болдоггүй юмуу???
Хүүхэд, эмэгтэйчүүдийн эрхийг хамгаалдаг, дээдэлдэг төр, шүүх, хууль хаачив...???
Өвөрхангайн Шүүх хоёр удаа цагаатгах шийдвэр гаргасан шүү дээ. Гэтэл хэргийг ахин дахин буцаасаар яллаж чадлаа.
Энэ хэргийг нэлээд хөөцөлдөнө өө, Өвөрхангайн Шүүх, Прокурорын гаргасан шийдвэрт эргэлзэж байна...
Ямбатанд үйлчилдэг, ядарсанд засагладаг хууль, шүүхтэй байхыг ҮЛ ТЭВЧИНЭ...